ارز دیجیتال و رمز ارز چه تفاوت هایی با هم دارند ؟

ارز دیجیتال و رمز ارز چه تفاوت هایی با هم دارند ؟

ارز دیجیتال و رمز ارز چه تفاوت هایی با هم دارند ؟ این سوالی است که خیلی از کاربران تترفا از ما می پرسند و رمزارز و ارز دیجیتال را با هم مقایسه می کنند.

در این مقاله سعی خواهیم کرد به تعریف درستی از ارز دیجیتال و رمز ارز بپردازیم و در کنار آن ارز تتر را نیز توضیح دهیم.

تعریف ارز دیجیتال

ارز دیجیتال یا ارز الکترونیکی، به هر نوع واحد پول الکترونیکی اطلاق می شود که به صورت دیجیتالی برای خرید و فروش کالا و خدمات مورد استفاده قرار می گیرد. این ارزها ممکن است به صورت مرکزی یا غیرمرکزی صادر شده باشند و معمولاً از فناوری رمزنگاری برای ایمنی و امنیت تراکنش ها استفاده می کنند.

برخلاف ارزهای فیزیکی که نیاز به مشاهده و دستکاری فیزیکی دارند، ارزهای دیجیتال معمولاً به عنوان واحد های پولی مجازی در یک پلتفرم الکترونیکی و برخط به صورت بین المللی قابل تبادل هستند. برخی ارزهای دیجیتال مثل بیتکوین و اتریوم، بر اساس فناوری بلاکچین و با استفاده از یک شبکه غیرمتمرکز، صادر و نگهداری می شوند.

در واقع ارز دیجیتال (Digital currency) به هر نوع پول الکترونیکی یا دیجیتالی اطلاق می شود که به عنوان واحد پول مورد استفاده قرار می گیرد. این ارزها برای انجام تراکنش های الکترونیکی استفاده می شوند. همچنین، می توانند دارای محدودیت هایی در استفاده باشند که توسط شرکت یا سازمان صادر کننده تعیین می شوند.

بیشتر ارزهای دیجیتال برای انجام تراکنش های الکترونیکی در اینترنت و انجام معاملات بین کاربران استفاده می شوند. در طول چند سال گذشته، با پیشرفت فناوری بلاکچین و افزایش توجه به حریم خصوصی، ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده (Cryptocurrencies) نیز به شدت شناخته شده و استفاده می شوند. به عنوان مثال، بیتکوین، اتریوم، لایت کوین و دیگر ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده به عنوان ارزهای دیجیتال شناخته می شوند.

تاریخچه ارز دیجیتال

تاریخچه ارز دیجیتال به دهه 1960 بازمی‌گردد، ولی پیشرفت‌ های آن بیشتر در دهه‌ های 1990 و 2000 اتفاق افتاد. در سال 1990، DigiCash، اولین شرکتی بود که سیستم پرداخت امن و بدون نیاز به اطلاعات کارت اعتباری ارائه کرد. اما متاسفانه این شرکت بعد از مدتی دچار مشکلات مالی شد و باید بسته شود.

در سال 1998، Nick Szabo ارز دیجیتال را معرفی کرد و آن را "Bit Gold" نامگذاری کرد، که بعداً به عنوان اولین ایده برای ارز دیجیتال شناخته شد. در سال 2008، شخص یا گروهی با نام مستعار "Satoshi Nakamoto"، بیتکوین را معرفی کردند که یکی از اولین و مهمترین ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده است.

سیستم بیتکوین بر اساس تکنولوژی بلاکچین ساخته شده است که به عنوان یک دفتر حساب متمرکز و مستقل برای ثبت تراکنش های مالی و بررسی صحت آنها عمل می کند.

بعد از بیتکوین، تعداد ارزهای دیجیتال دیگری همچون اتریوم، ریپل، لایت کوین، بیت کوین کش، داش، و ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده دیگر ظهور کردند. این ارزها به صورت فزاینده در حال افزایش هستند و برای انجام تراکنش های مالی به کار می روند. در حال حاضر، بازار ارزهای دیجیتال به عنوان یک بازار مالی جدید، بسیار پویا است و هر روز با توسعه و بهبود تکنولوژی، این بازار به صورت بیشتری در حال رشد است.

تعریف رمز ارز

رمزارز یا Cryptocurrency به معنی ارز دیجیتالی است که با استفاده از تکنولوژی رمزنگاری شده، به جای استفاده از سیستم بانکی مرکزی، برای انجام تراکنش های مالی به کار می‌ رود. در این سیستم، برای انجام هر تراکنش، کاربران از یک کد رمزنگاری شده و بسیار پیچیده استفاده می‌ کنند که به عنوان کلید خصوصی شناخته می‌ شود. همچنین، برای تأیید و بررسی صحت تراکنش ها، از یک سیستم مبتنی بر بلاکچین استفاده می‌ شود که به عنوان یک دفتر حساب متمرکز و مستقل عمل می‌ کند.

معمولاً رمزارزها به صورت غیرمتمرکز و بدون نیاز به مراجع و مؤسسات مالی از طریق فناوری بلاکچین به دست می‌ آیند و به کاربران امکان انجام تراکنش‌ های آنلاین را می‌ دهند. به عنوان یک ارز دیجیتال، رمزارزها می‌ توانند به عنوان یک وسیله پرداخت برای خرید و فروش کالا و خدمات، انتقال وجه، انجام تجارت، و همچنین به عنوان یک ابزار سرمایه گذاری استفاده شوند.

تاریخچه رمز ارز

تاریخچه رمزارزها یا Cryptocurrencies، با ابتدای شروع ایده ارز دیجیتالی آغاز می‌ شود. در سال ۱۹۸۳، دیوید چایم، یک محقق در شرکت "DigiCash"، نخستین پروتکل رمزنگاری شده برای پرداخت های اینترنتی را ارائه داد. اما این پروژه هرگز به مرحله اجرایی نرسید.

در سال ۲۰۰۸، یک نویسنده مجهول با نام Satoshi Nakamoto، به صورت رسمی نرم‌ افزار Bitcoin را معرفی کرد و آن را منتشر کرد. این ارز دیجیتال بر اساس فناوری بلاکچین، تکنولوژیی مبتنی بر مفهومی به نام "Proof of Work" که توسط "Satoshi Nakamoto" اختراع شده بود، ایجاد شد. بیت‌ کوین به سرعت جاذبه بسیاری از کاربران اینترنت شد و به یکی از محبوب‌ ترین رمزارزهای موجود تبدیل شد.

پس از موفقیت بیت‌ کوین، رمزارزهای دیگری مانند Litecoin، Ripple، Ethereum، و بسیاری دیگر ایجاد شدند که از ایده‌ های بیت‌ کوین الهام گرفته بودند و با تغییراتی در معماری و قابلیت‌ های بیشتر، از این ارزها برای انجام تراکنش‌ های مالی و پرداخت‌ های آنلاین استفاده شد. امروزه، رمزارزها در سراسر جهان به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌ گیرند و با توجه به پتانسیل‌ های بالایشان، به عنوان یکی از وسایل مالی مورد توجه سرمایه‌ گذاران و کسب‌ و کارهای بزرگ قرار گرفته‌ اند.

تفاوت ارز دیجیتال و رمز ارز

ارز دیجیتال به صورت کلی به هر نوع ارز الکترونیکی یا دیجیتالی اطلاق می شود که به عنوان واحد پول مورد استفاده قرار می گیرد. این ارزها ممکن است به صورت مرکزی یا غیرمرکزی صادر شده باشند و ممکن است محدودیت هایی در استفاده از آن ها وجود داشته باشد.

رمزارز یا ارز دیجیتال قابل معامله، نوعی از ارز دیجیتال است که بر اساس رمزنگاری کامپیوتری و فناوری بلاکچین به صورت امن تولید، نگهداری و معامله می شود. این ارزها بیشتر به صورت غیرمرکزی و بدون محدودیت صادر می شوند و از تکنولوژی بلاکچین برای اطمینان از صحت تراکنش ها و حفظ حریم خصوصی استفاده می کنند. برای مثال، بیتکوین و اتریوم از جمله ارزهای رمزنگاری شده هستند که در بازار رمزارزها معامله می شوند.

در واقع رمز ارز و ارز دیجیتال دو مفهوم متفاوت هستند. ارز دیجیتال به طور کلی به هر نوع پول الکترونیکی اطلاق می‌ شود که برای خرید و فروش کالا و خدمات استفاده می‌ شود. مانند پول الکترونیکی که بانک‌ ها ارائه می‌ دهند.

از سوی دیگر، رمزارزها یا Cryptocurrencies، یک نوع ارز دیجیتال هستند که برای امنیت و حفظ حریم خصوصی تراکنش‌ های مالی، از رمزنگاری استفاده می‌ کنند. رمزارزها بر اساس فناوری بلاکچین تولید می‌ شوند و توسط شبکه‌ های بزرگ کامپیوتری بر روی این فناوری، تأیید، ثبت و انتقال می‌ شوند. رمزارزها از برخی ویژگی‌ هایی مانند عدم نیاز به واسطه و دسترسی به بخش‌ هایی از جامعه که به بخش‌ های دیگر دسترسی ندارند، برخوردارند.

در کل، رمزارزها به عنوان یکی از زیر مجموعه‌ های ارز دیجیتال مطرح هستند. به طور کلی، ارزهای دیجیتال شامل تمام پول‌ های الکترونیکی هستند که برای خرید و فروش کالا و خدمات استفاده می‌ شوند، در حالی که رمزارزها یک نوع خاص از ارز دیجیتال هستند که برای امنیت و حفظ حریم خصوصی تراکنش‌های مالی، از رمزنگاری استفاده می‌ کنند.

ارز دیجیتال تتر

تتر یا Tether یک ارز دیجیتال است که به عنوان یک پایه پشتیبانی شده توسط دلار آمریکا عرضه می‌ شود. به این معنی که هر واحد تتر با یک دلار آمریکا معادل است. و قیمت تتر می تواند با دلار نوسان داشته باشد. این ارز دیجیتال در سال 2014 توسط شرکت Tether Limited تأسیس شد و در حال حاضر به عنوان یکی از ارزهای دیجیتال محبوب بین کاربران و تجارت‌ کنندگان استفاده می‌ شود.

تتر از تکنولوژی بلاکچین برای ثبت و تأیید تراکنش‌ ها استفاده نمی‌ کند، بلکه از شبکه Omni Layer استفاده می‌ کند. Omni Layer یک لایه نرم‌ افزاری است که روی بلاکچین بیتکوین قرار دارد و به شرکت‌ ها امکان ایجاد ارزهای دیجیتالی پشتیبانی شده توسط بیتکوین را می‌ دهد. به همین دلیل، تتر را می‌ توان به عنوان یک ارز دیجیتال "مرتبط با دلار" یا "اسکناس دیجیتال" دانست.

از مزایای تتر، این است که به دلیل پایه پشتیبانی شده آن توسط دلار آمریکا، ارزش پایداری دارد و نسبت به ارزهای دیجیتال دیگر، نوسان قیمت کمتری دارد. بنابراین، تتر برای تجارت‌ کنندگانی که نیاز به پایداری ارزش دارند، جذاب است.

جمع بندی

در این مقاله راجب تفاوت های رمز ارز و ارز دیجیتال با هم صحبت کردیم و گفتیم که ارز دیجیتال و رمز ارز هر دو ارزهای دیجیتال هستند، اما به طور کلی فرق هایی بین آنها وجود دارد:

1. نوع فعالیت: ارز دیجیتال به طور عمده به عنوان واحد پرداخت در خرید و فروش کالا و خدمات استفاده می شود. در حالی که رمز ارز بیشتر به عنوان یک سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود.
2. محدودیت موجودی: در بیشتر ارزهای دیجیتال، حداکثر تعدادی از واحدهای ارز در نظر گرفته شده است. این به معنای این است که محدودیتی برای تولید وجود دارد و در نتیجه ارزش آنها ممکن است با افزایش تقاضا افزایش یابد. در رمز ارز، اغلب هیچ محدودیتی در تولید وجود ندارد و به طور کلی تعداد بیشتری از واحدهای رمز ارز در دسترس هستند.
3. نوع کاربرد: اغلب ارزهای دیجیتال به عنوان پول الکترونیکی در تراکنش های بین المللی استفاده می شوند، در حالی که رمز ارزها به عنوان یک فناوری جدید و نوآورانه در صنایعی مانند بانکداری، مالی، زنجیره تامین و سایر صنایع استفاده می شوند.
4. سطح محرمانگی: در بسیاری از ارزهای دیجیتال، هویت کاربران ناشناس است و به طور کلی تراکنش ها به صورت عمومی و آشکار صورت می گیرند. در رمز ارزها، امنیت و محرمانگی بسیار مهم است و تراکنش های رمزنگاری شده و بدون نیاز به آشکار سازی صورت می گیرند.